Όταν τα συναισθήματα δεν έχουν λέξεις: Πώς να γίνεις ο συναισθηματικός ρυθμιστής του παιδιού σου
Η επιστήμη πίσω από την Ενεργητική Ακρόαση
Όταν λειτουργούμε ως συναισθηματικοί ρυθμιστές (συρρύθμιση/co-regulation) για τα παιδιά μας, τους προσφέρουμε το ασφαλές έδαφος που χρειάζονται για να ηρεμήσουν. Η νευροβιολογία επιβεβαιώνει ότι όταν ονομάζουμε το συναίσθημα, προσφέρουμε ένα πανίσχυρο εργαλείο συναισθηματικής νοημοσύνης:
Απενεργοποιεί τον εσωτερικό συναγερμό: Η ονοματοδοσία του συναισθήματος βοηθά τον εγκέφαλο να μετατοπιστεί από την αυτόματη απόκριση της αμυγδαλής (fight/flight) πίσω στον λογικό, προμετωπιαίο φλοιό.
Χτίζει συναισθηματική ασφάλεια: Το παιδί νιώθει ότι το καταλαβαίνουμε (feeling felt), γεγονός που μειώνει αμέσως την ένταση της άμυνάς του.
Θέτει τις βάσεις για μακροπρόθεσμη αυτορρύθμιση: Δημιουργεί τις νευρωνικές συνδέσεις που χρειάζεται το παιδί για να αντικαταστήσει μελλοντικά τις εκρήξεις με λέξεις.
Στην πράξη: Αυθεντική παρουσία, όχι ρομποτικές ατάκες
Δεν χρειαζόμαστε ρομποτικές αντιδράσεις ή τεχνικές που τις έχουμε αποστηθίσει. Χρειαζόμαστε την αυθεντική, γειωμένη παρουσία μας.
Την επόμενη φορά που μια μετάβαση πυροδοτήσει ξέσπασμα, δοκίμασε να πεις με ηρεμία, σκύβοντας στο ύψος του:
«Θύμωσες όταν σου είπα ότι τελείωσε το παιχνίδι; Είναι δύσκολο να σταματάμε κάτι όμορφο, ε;»
Το να επιτρέψουμε στο παιδί να νιώσει αυτό που νιώθει, κρατώντας σταθερά και τρυφερά τον χώρο της σχέσης, είναι η πραγματική βάση της ψυχικής του ανθεκτικότητας.
Έχεις παρατηρήσει πώς αλλάζει η ένταση του παιδιού όταν νιώσει ότι απλώς καταλαβαίνεις τη δυσκολία του;
Ανακαλύψτε κι άλλες αναστοχαστικές παύσεις στο βιβλίο μου «Τα λάθη που θα κάνεις» από τις Εκδόσεις Διόπτρα. Περιηγηθείτε στην ιστοσελίδα www.lemonhood.gr για επιπλέον υποστήριξη, άρθρα και εργαλεία.
