Διακοπές με τα παιδιά: Όταν η ανάγκη μας για παύση συγκρούεται με τη δική τους για εκτόνωση
Είμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού. Τα social media ξεχειλίζουν από ειδυλλιακές εικόνες "τέλειων" οικογενειακών διακοπών, την ώρα που εμείς νιώθουμε την εξάντληση όλης της χρονιάς να έχει καθίσει βαριά στο σώμα μας. Το νευρικό μας σύστημα ζητά απεγνωσμένα σκιά, ησυχία και ξεκούραση.
Από την άλλη πλευρά, όμως, έχουμε ένα παιδί γεμάτο ενέργεια, απορρυθμισμένο από τη χειμερινή ρουτίνα, να μας τραβάει επίμονα το χέρι και να λέει τη γνωστή καλοκαιρινή φράση: «Μαμά, μπαμπά, βαριέμαι!».
Αυτή ακριβώς τη «μετωπική σύγκρουση αναγκών» αναλύω στο νέο μου άρθρο που φιλοξενείται στο blog των Εκδόσεων Διόπτρα.
Σε αυτό το κείμενο συζητάμε με ειλικρίνεια για το καλοκαίρι, το οποίο συχνά αποτελεί το μεγαλύτερο crash test της αυθεντικότητάς μας ως γονείς. Πιο συγκεκριμένα:
Ο γονιός-ανιματέρ: Γιατί δεν χρειάζεται (ούτε μπορούμε) να είμαστε οι διασκεδαστές των παιδιών μας 24 ώρες το 24ωρο. Ο στόχος μας είναι να είμαστε το ασφαλές λιμάνι τους.
Η αξία της βαρεμάρας: Γιατί το «βαριέμαι» δεν είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσουμε, αλλά ένας πολύτιμος κενός χώρος για να κατεβάσει ταχύτητα ο εγκέφαλος του παιδιού.
Η δύναμη της συγγνώμης: Τι κάνουμε όταν τα δικά μας όρια σπάνε από την κούραση και υψώνουμε τη φωνή μας;
Όπως αναφέρω και στο βιβλίο μου, «Τα λάθη που θα κάνεις», η γονεϊκότητα δεν είναι μια χορογραφία που πρέπει να εκτελεστεί τέλεια, αλλά μια ζωντανή σχέση.
Σας προσκαλώ να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στο blog της Διόπτρα, κάνοντας κλικ εδώ.
Πώς βιώνετε εσείς αυτή την εποχή; Καταφέρνετε να βρείτε έστω και λίγα λεπτά ηρεμίας μέσα στη μέρα;